اولویت بندی شاخص های سرمایه فکری در بانک های دولتی  و غیر دولتی با بهره گیری از روش AHP

قسمتی از متن پایان نامه :

2-6- سنجش سرمایه فکری

2-6-1- علت های سنجش سرمایه فکری

بسیاری از پژوهشگران عقیده دارند که رشد ارزش شرکت ها بیش از رشد ارزش دفتری شان می باشد در حقیقت گزارشگری مالی سنتی نمی تواند ارزش واقعی شرکت را محاسبه نماید و فقط به اندازه گیری ترازنامه مالی کوتاه مدت و دارایی های ملموس اکتفا می کند (یانگ[1]، 2006).

سازمان ها بنا بر ایده (اندرسون، 2004) به چهار دسته از علت های ممکن می باشد سرمایه های فکری خود را مورد سنجش قرار دهند که عبارتند از:

  • بهبود مدیریت داخلی
  • بهبود گزارش­دهی به خارج سازمان
  • مبادلات این سرمایه
  • علت های قانونی بهبود حسابداری

در این بین شکاف بین ارزش بازار سازمان و ارزش خالص دارایی های مشهود که در واقع سهام ناشی از دارایی های نامشهود تلقی می گردد روز به روز بیشتر توجه سرمایه گذاران را جلب می نماید. زمانی که این شکاف کوچک باشد بازگشت سرمایه از طریق درآمد سازمان یا دست کم دارایی های مشهود آن به شکل منطقی قابل پیش بینی خواهد بود. اما دارایی های به شکل دانش و نشان تجاری، بسیار بیشتر در معرض تهدید قرار دارند و تحقق آنها دشوارتر می باشد. اما به هر حال سرمایه گذاران جهت درک بهتر وضعیت سازمان به شاخص هایی نیاز دارند که قابل اطمینان باشند.

اگرچه، روش های سنتی حسابداری به گونه قابل ملاحظه ای به درک ارزش کسب و کار کمک می کنند، با این تفاصیل در یک سازمان دانش محور، که در آن دانش بخش بزرگی از ارزش یک محصول و همچنین ثروت یک سازمان را تشکیل می دهد، روش های سنتی حسابداری که مبتنی بر دارایی های ملموس و نیز اطلاعات مربوط به عملیات گذشته سازمان هستند، برای ارزشگذاری سرمایه فکری، که بزرگترین و ارزشمندترین دارایی برای بسیاری از سازمان ها می باشد، ناکافی هستند (سالیوان، 2000). دیدگاه اندازه گیری سرمایه فکری بر چگونگی ایجاد مکانیزم های اندازه گیری جدید برای گزارش دهی متغیرهای غیرمالی یا کیفی سرمایه فکری در کنار داده های سنتی، کمّی یا مالی تمرکز دارد (جوهانسون، 1999).

در مقایسه با حسابداری مالی سنتی، اندازه گیری سرمایه فکری موضوعات مهمی مثل سرمایه انسانی، رضایت مشتری و نوآوری را در بر می گیرد. پس رویکرد سرمایه فکری برای سازمان هایی که می خواهند از ارزش عملکردشان به خوبی آگاهی داشته باشند، جامع تر می باشد. تفاوت های بین این دو رویکرد معنی دار هستند، در حالی که حسابداری مالی به گذشته گرایش دارد، اندازه گیری سرمایه فکری آینده نگر می باشد. اندازه گیری سرمایه فکری واقعیت های نرم (کیفیت ها) را در بر می گیرد در حالی که حسابداری مالی واقعیت های سخت (کمیت ها) را اندازه گیری می کند. اندازه گیری سرمایه فکری بر ایجاد ارزش تمرکز دارد در حالی که حسابداری مالی بازدهی عملیات گذشته و جریان نقدینگی را منعکس می سازد. به تدریج مشخص شده می باشد که اندازه گیری مالی سنتی در هدایت تصمیم گیری استراتژیک ناکافی می باشد (واتر هوز و اسوندسن[2]، 1998). و بایستی با اندازه گیری سرمایه فکری تکمیل یا حتی جایگزین گردد. در اینصورت مدیران به خوبی می توانند از وضعیت موجود (نقاط قوت و ضعف) مدیریت سرمایه فکری شان مطلع شوند. بطور مشخص اندازه گیری سرمایه فکری در تصدیق توانایی سازمان برای تحقق اهداف استراتژیک، نمایش پژوهش و توسعه، فراهم ساختن اطلاعات پشتیبانی برای بهبود پروژه ها و تایید اهمیت برنامه های تحصیلی و آموزش مفید می باشد. اندازه گیری سرمایه فکری به عنوان یک روش مهم مدیریت بازاریابی و کسب و کار استراتژیک نیز، بیش از اینکه یک ابزار ارتباط با سهامداران یا سرمایه گذاران باشد، به عنوان یک ابزار مدیریت درون سازمانی مفیدتر خواهد بود (بونتیس، 2000). پس، زیرا شناسایی سرمایه فکری یک مساله استراتژیک کلیدی می باشد، در نتیجه وضعیت موجودش بایستی به گونه منظم به هیئت مدیره گزارش گردد. در یک جمله اندازه گیری سرمایه فکری برای مدیریت سرمایه فکری مهم می باشد، بدین معنی که مدیریت موثر سرمایه فکری به اندازه گیری موثر آن بستگی دارد. براساس گزارشات ارائه شده، یک تعداد از شرکت ها شروع به پیگیری، ارزشگذاری و ایجاد ابزارهایی برای طرفداری از سرمایه فکری شان کرده اند (هاروی و لوچ[3]، 1999). با این تفاصیل شاید هنوز نیمی از مدیران شرکت ها برای کسب مزیت از این دانش آمادگی ندارند. یک بانک فکری سوئیسی در نتیجه مطالعات خود درمورد سرمایه فکری دریافت که به دلیل فقدان اندازه گیری سرمایه فکری تنها 20 درصد از دانش موجود یک سازمان در اقدام مورد بهره گیری قرار می گیرد (بروکینگ، 1996). اندازه گیری سرمایه فکری از اواسط دهه 1990 یک حوزه تحقیقاتی برای محققان و دست اندرکاران سازمان ها شده می باشد. هر دو گروه کوشش های زیادی برای اندازه گیری و ارزشیابی سرمایه فکری انجام داده اند.

از طرف دیگر اکثر شرکت هایی که سرمایه فکری شان را اندازه گیری می کنند بر مبنای نتایج حاصل از اندازه گیری های خود گزارش سرمایه فکری را تهیه می کنند. بعضی از شرکت های پیشرو شروع به انتشار این گزارش ها کرده اند. بسیاری از آنها با درصدی از خطا، با ایجاد شاخص های جدید، سرمایه فکری را اندازه گیری می کنند. این شرکت ها گزارش های سرمایه فکری خود را، در پرتو تجربه خود در زمینه مدیریت دانش و نیز اندازه گیری سرمایه فکری یا تجربه سایرین تهیه می کنند. شرکتهای اروپایی بطور مشخص در بحث اندازه گیری و گزارش دهی سرمایه فکری پیشرو هستند. این طریقه در شرکت های سوئدی و دانمارکی شروع گردید، سپس به جنوب اروپا گسترش پیدا نمود.

واقعیت مهم دیگر این می باشد که بسیار قبل از اینکه انجمن های حسابداری درمورد این منبع سازمانی مبتنی بر دانش ابراز نگرانی کنند، ابتکار اقدام اندازه گیری و گزارشگری سرمایه فکری از دنیای مدیریت ظهور نمود. در این مورد ابتکار اقدام یک گروه از شرکت های پیشرو آغازگر اقدام مشابه سایر شرکت ها گردید و همچنین باعث بیداری انجمن های حسابداری و دانشگاه ها گردید.

اکثر شرکت ها بر روی این واقعیت که سرمایه فکری به سه جزء: سرمایه انسانی، سرمایه ارتباطی، و سرمایه ساختاری تقسیم می گردد، توافق دارند. با این تفاصیل، هر گزارش سرمایه فکری یک مورد خاص می باشد.

[1] – Young

[2] – Waterhouse & Svendsen

[3] – Harvey and Lusch

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 اهداف پژوهش:

سازمانهایی از قبیل بانک که علاقمند به سرمایه گذاری روی سرمایه فکری در سازمان خود می باشند. می توانند با در نظر داشتن پژوهش های حاضر تعدادی از شاخص ها را به عنوان شاخص های موثر برای اولویت بندی سرمایه گذاری انتخاب نمایند. (به نوعی کوشش می کنیم تا اندازه ریسک سرمایه گذاری بر روی شاخص های سرمایه فکری را کاهش دهیم) این پژوهش می تواند پایه ای برای تحقیقات گروه در خصوص رتبه شاخص ها در سایر سازمانها و نقطه شروعی برای روش جدید سنجش سرمایه فکری با تکیه به وزن دهی شاخص ها براساس اولویت بندی آنها باشد.

با در نظر داشتن مطالب فوق در انجام این پژوهش اهدافی که متصور می باشد به گونه اختصار به تبیین زیر می باشد:

– تعیین مهمترین شاخص های سرمایه فکری در بانکهای دولتی و غیردولتی

1) تعیین مهمترین شاخص های سرمایه انسانی در بانکهای دولتی و غیردولتی

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

2) تعیین مهمترین شاخص های سرمایه مشتری در بانکهای دولتی و غیردولتی

3) تعیین مهمترین شاخص های سرمایه ساختاری در بانکهای دولتی و غیردولتی

اولویت بندی شاخص های سرمایه فکری در بانک های دولتی و غیر دولتی با بهره گیری از روش AHP

پایان نامه - تز - رشته حسابداری


دیدگاهتان را بنویسید