اولویت بندی شاخص های سرمایه فکری در بانک های دولتی  و غیر دولتی با بهره گیری از روش AHP

قسمتی از متن پایان نامه :

2-6-4-2- نمونه هایی از مدل های سنجش مالی سرمایه فکری

1- ارزش افزوده اقتصادی (EVA)

در دهه 1990 EVA توسط شرکت «استرن استوارت» در یک موسسه مشاوره در نیویورک مطرح گشت، این روش بر حداکثر کردن ارزش ثروت سهامداران تاکید دارد (بوون و والاس[1]،1997). سپس در مقاله ای که در سال 1993 در مجله فورچون چاپ گردید به تشریح جزئیات مفهوم EVA پرداخته شده و توسط شرکتهای مادر در آمریکا به کار برده گردید.

در این روش از معیارهایی نظیر بودجه بندی سرمایه ای، برنامه ریزی مالی، تعیین هدف، اندازه گیری عملکرد، ارتباط با سهامداران و جبران خدمات تشویقی برای تعیین راههایی که از طریق آنها ارزش شرکت، افزوده یا کم می گردد بهره گیری می گردد (رودو و لیلیارت[2]، 2002). نقطه قوت این روش همبستگی آن با قیمت سهام می باشد. با در نظر داشتن این که این روش بطور گسترده ای در مجامع مالی پذیرفته شده و از مقبولیت برخوردار می باشد، می تواند مشروعیت شرکت را در بازارهای مالی افزایش دهد. عیب عمده این روش پیچیدگی آن می باشد. از آنجایی که این روش از دارایی های دفتری با اتکاء به هزینه های تاریخی بهره می گیرد و ارزش دفتری نیز با ارزش بازار فعلی مطابقت چندانی ندارد، ممکن می باشد جهت اظهار ارزش دارایی های غیرملموس چندان مطلوب نباشد.

رویکرد مبتنی بر EVA مدیران را در سرمایه گذاری بهتر در مدیریت سرمایه فکری یاری می دهد. EVA همچنین معیاری اثر بخش برای کیفیت تصمیمات مدیریتی می باشد و شاخص مناسب برای رشد ارزش شرکت در آینده می باشد.

در حقیقت EVA، اختلاف بین سود خالص عملیاتی پس از کسر مالیات و بهره از جمع حقوق صاحبان سهام و بدهی ها می باشد (چن و داد، 2001). فرمول محاسباتی EVA به صورت زیر می باشد (ایونز[3]، 1999).

EVA=NOPATt-WACC(capitalt-1)

که در آن:

NOPATt: سود خالص عملیاتی پس از کسر مالیات در انتهای دوره t

WACC: میانگین موزون هزینه سرمایه

Capital: مجموع سرمایه به ارزش دفتری در ابتدای دوره t (انتهای دوره t-1)

2- نرخ بازده دارایی ها (ROI)

نرخ بازده دارایی های شرکت، نرخی می باشد که می توان آن را با متوسط صنعت مقایسه نمود تا اختلاف آن با متوسط صنعت بدست آید. اگر اختلاف مذکور صفر یا منفی باشد، شرکت از سرمایه فکری اضافی برخوردار نیست اما اگر این اختلاف مثبت باشد فرض می گردد که شرکت در صنعت خود از سرمایه فکری اضافی برخودار می باشد. در صورت وجود مازاد بازده نسبت به صنعت، این بازده دارایی های اضافی در متوسط دارایی های ملموس شرکت ضرب می گردد تا متوسط عایدات اضافی سالیانه شرکت محاسبه گردد. از تقسیم این عایدات اضافی برهزینه سرمایه شرکت، ارزش سرمایه فکری شرکت به دست می آید. مزیت عمده این روش فرمول ساده آن و قابل دسترس بودن تمامی اطلاعات مورد نیاز در صورت های مالی و تاریخی شرکت می باشد. عیب عمده این روش در فقدان ارائه اطلاعاتی می باشد که مدیران برای مدیریت مؤثر سرمایه فکری شان به آنها نیازمند می باشند (رودوو و لیلیارت، 2002).

3- روش تشکیل سرمایه بازار

این روش معیار بازار سرمایه فکری شرکت را ارائه می نماید. در این روش فرض بر آن می باشد که تشکیل سرمایه اضافی یک شرکت نسبت به حقوق صاحبان سهام آن بیانگر سرمایه فکری موجود در آن می باشد. این روش مبتنی بر عرف بازارهای سرمایه و برآورد قیمت سهام می باشد. در این روش، جهت سنجش و اندازه گیری سرمایه فکری ضروری می باشد تا صورت های مالی تاریخی پیش روی اثرات تورم یا هزینه های جایگزینی آنها تعدیل گردد. گرچه یکی از اهداف اندازه گیری سرمایه فکری، تشریح میان اختلاف ارزش بازار و ارزش دفتری شرکت ها می باشد، اما این نوع تشریح و تفسیر قادر به اظهار این حقیقت نمی باشد که دارایی مالی ناملموس شرکت تنها پدید آورنده این اختلاف بوده اند.

4- روش q توبین (q tobin)

روش کیوی توبین، توسط جیمز توبین برنده نوبل اقتصاد توسعه داده گردید. این نسبت، ارتباط بین ارزش بازار یک شرکت و ارزش جایگزینی آن شرکت (هزینه جایگزینی دارایی های آن شرکت) را اندازه گیری می کند. بصورت تئوری این نسبت به سمت واحد میل می کند، اما شواهد تجربی نشان می دهد که در همین زمان این نسبت می تواند به گونه معناداری با عدد یک متفاوت باشد. برای مثال شرکت های نرم افزاری که به اندازه زیادی از سرمایه فکری بهره می جویند، نسبتی در حدود هفت یا بالاتر دارند در حالی که شرکت هایی با سرمایه فیزیکی زیاد نسبتی در حدود یک دارند. نسبت کیوی توبین در اصل بسیار شبیه به نسبت بازار- به- دفتر می باشد با این تفاوت که توبین در هنگام محاسبه، هزینه جایگزینی دارایی فیزیکی را به جای ارزش دفتری دارایی های فیزیکی به کار می گیرد. نسبت حاصله به این شکل به کار می رود که چنانچه نسبت کیوی یک شرکت، بزرگتر از مقدار واحد و نیز بزرگتر از مقدار کیوی رقابتی باشد، شرکت مذبور توانایی کسب سود بیشتر از شرکت های مشابه را داراست (سلیمی، شریفی راد، 1390).

[1] – Boven & Wallace

[2] – Rodov & Leliaert

[3] – Evans

سوالات یا اهداف پایان نامه :

 اهداف پژوهش:

سازمانهایی از قبیل بانک که علاقمند به سرمایه گذاری روی سرمایه فکری در سازمان خود می باشند. می توانند با در نظر داشتن پژوهش های حاضر تعدادی از شاخص ها را به عنوان شاخص های موثر برای اولویت بندی سرمایه گذاری انتخاب نمایند. (به نوعی کوشش می کنیم تا اندازه ریسک سرمایه گذاری بر روی شاخص های سرمایه فکری را کاهش دهیم) این پژوهش می تواند پایه ای برای تحقیقات گروه در خصوص رتبه شاخص ها در سایر سازمانها و نقطه شروعی برای روش جدید سنجش سرمایه فکری با تکیه به وزن دهی شاخص ها براساس اولویت بندی آنها باشد.

با در نظر داشتن مطالب فوق در انجام این پژوهش اهدافی که متصور می باشد به گونه اختصار به تبیین زیر می باشد:

– تعیین مهمترین شاخص های سرمایه فکری در بانکهای دولتی و غیردولتی

1) تعیین مهمترین شاخص های سرمایه انسانی در بانکهای دولتی و غیردولتی

2) تعیین مهمترین شاخص های سرمایه مشتری در بانکهای دولتی و غیردولتی

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

3) تعیین مهمترین شاخص های سرمایه ساختاری در بانکهای دولتی و غیردولتی

اولویت بندی شاخص های سرمایه فکری در بانک های دولتی و غیر دولتی با بهره گیری از روش AHP

پایان نامه - تز - رشته حسابداری


دیدگاهتان را بنویسید